| Das Glück für die Ewigkeit |
Ee Bréif ouni Adresse (4)
Wéin bei mäer de "Si" sischt, geet éidel äus!
Ee Mënsch de gleewt, vun mäer geschenkten "Du" all't Virwand benotzen ze kënnen. So een Mënsch wäerd schnell mierken, dat hien an Hänn gespaut beim Mëssbrauch vun mengem "Du"! mierkt ganz schnell, dat hien de lanscht gespaut hat!
Och déi Mënsche déi mäin "Du" nëmmen dann benotzen, wan ech dobäi sinn, fir sech an dat richtegt Licht ze stellen, mierkt schnell dat hien am Schied steet!
Deeen "Du" ass deen Grondsteen vun mengem Liewenraum, mäiner eignen lebensphilosophi, meng Wunneg fir déi ech muss Hauzëns bezuelen muss, huet nëmmen dräi Maueren. dëssen Grondsaatz vun Oppenhéit ass déif an mäer verwuerzelt!
Den "Du" gehéiert zou mäer wéi dat houschten Mueresfréi, Schwéissäusbrech an de Wieselsjoeren, an déi nervöes Fietz déi mech haënnsdo an Verkeegenheet brengen, wan see ongewollt Darmmuskulatur sprengen, dee wenn an fräiheet fond hunn! Muencher machen sich duerch hiren Ton bemierkbar, méischtens sinn gequeetscht, an gin onbemierk am Raum verluer.
Deen Kuss gehéiert zum "Du" wéi dat nei gebuerend Kand un Broscht vun de Mamm.
Ech well de Kuss mol esou definéieren. De Kuss ass kéint eifach Lëppenbekenntnëss. Dee Kuss ass een mat de Lëppsen ausgdréckten Bekenntnës fir Unerkennung vum gekëssten Mënsch!
All Kuss ass eng Zwëschemauer vun menger Physche.
Dee Kuss ass den Äusdrock, dat Trennung net fir Eweg ass!
Dee Kuss begleet mech an menger Beschedenheet duerch mäi Liewen. Kan dee Kuss net beschrweiwen! Hien brëch äus mäer äus. Hien ass sporadesch, ass un kénn Zäitoflaaf gebonnen, an ass net an mäer gespeichert!
Och een Mënsch dee net am Besëtz vun engem Kapital ass! Soll ëm Karl Marx säi "Kapital" gelies hun! Dat hun ech net gemacht! Hun mäin Interlekt weider vergréissert duerch nolauschteren, liesen, an selwer meng Méinung publizéieren!
Een dee schwéeer an sengem Liewen huet missen schaffen, fir ee puer Su op Säit zeléeen, guef meeschtens vun enger Mamm déi Geschwängert gouf op Welt gesaat, donochten gedéift, goung an Schoul, huet sech bestued, an huet dofir gesuecht dat nëss Kanner op Welt gesaat goufen déi bei hirer Geburt keen Frang haten!
Spéider goufen geschoult, fir Ausbeutung an de Stollindustrie äuszehalen. bei Krankheet gouf gesond gepfeegt fir dat hien nëss konnt agesaat gin! Ass geet seng Liewenskraft am Alter zou Een. gett hien an Fréipensioun geschéckt. So nennen Poltiker, dat äus deem Verkéiert zéihen! Dëssen Akt feelt de neeedegen Respekt virum Mënsch!
Bis Moar!
Keine Kommentare:
Kommentar posten